Rododendron (Rhododendron) potrafi pięknie zdobić ogród, ale zimą wymaga od nas rozsądnej opieki. Krzew dobrze rośnie w naszych warunkach, o ile zabezpieczymy go przed mrozem i wysuszającym wiatrem. Kluczowe są odpowiednie okrycie, ściółka i kontrola stanu liści. Poradzimy, jak ochronić rododendron przed mrozem i jak pielęgnować go zimą.
Spis treści
Zimowanie rododendronów w gruncie
Rododendrony zimują w gruncie całkiem dobrze, jeśli rosną w lekko zacienionym miejscu i mają odpowiednio wilgotną glebę. Najważniejsze podczas zimowania rododendronów jest zabezpieczenie korzeni i ograniczenie utraty wody z liści. Ziemię wokół krzewu ściółkujemy grubą warstwą kory, trocin lub igliwia. Chronimy w ten sposób płytki system korzeniowy, który łatwo przemarza.
Warto osłonić krzew od wiatru – zimą to on odpowiada za największe straty wody i uszkodzenia liści. Jeśli roślina rośnie w miejscu mocno nasłonecznionym, południowe słońce w mroźne dni może podsycać parowanie i pogłębiać stres mrozowy. W takich miejscach stawiamy lekką osłonę jutową lub siatką cieniującą.
Zobacz także: Czy budleja Dawida może przemarznąć? Jak przygotować motyli krzew do zimy
Czy rododendron jest wrażliwy na mróz
Rododendron jest częściowo zimozielony, więc zimą naturalnie naraża się na utratę wody. Krzew jest wrażliwszy na mróz niż wiele innych roślin ogrodowych, zwłaszcza gdy rośnie w suchej lub zbyt zasadowej glebie. Odmiany wielkokwiatowe zwykle lepiej znoszą chłód niż drobnolistne, jednak każda roślina może ucierpieć wskutek gwałtownych spadków temperatur lub wiatru.
Liście zwijające się w rurki to mechanizm obronny – dzięki temu roślina ogranicza parowanie. Jeśli obserwujemy to często, upewnijmy się, że gleba nie przesycha późną jesienią. Zimozielone rododendrony potrzebują tzw. podlewania przedzimowego. W wilgotnej glebie łatwiej znoszą nawet mocne mrozy.
Ile stopni mrozu wytrzymuje rododendron
Większość rododendronów dobrze znosi temperatury do około –20°C, a niektóre odmiany nawet do –25°C. Największym problemem są jednak nie same mrozy, lecz połączenie mrozu, suchego wiatru i silnego słońca. Gdy korzenie pozostają w zamarzniętej glebie, roślina nie pobiera wody, a liście mogą ulec uszkodzeniu nawet przy –10°C.
Odmiany wrażliwe przemarzną szybciej, dlatego wybór stanowiska jest kluczowy. Zimne dołki terenowe, gdzie zalega mroźne powietrze, zdecydowanie nie służą krzewom. Lepiej posadzić rododendron lekko wyżej, pod osłoną większych drzew, które ustabilizują temperaturę.
Sposoby zabezpieczania rododendronów – okrywanie i ściółkowanie
Najskuteczniejszą ochroną rododendronu przed mrozem jest połączenie ściółkowania i lekkiego okrywania. Ściółka chroni korzenie, a osłona ogranicza parowanie i pękanie liści. Kora sosnowa, igliwie i kwaśne trociny dodatkowo utrzymują właściwe pH gleby, które rododendrony tak lubią.
Okrycie nie powinno być szczelne. Juta, agrowłóknina zimowa lub siatka cieniująca pozwala roślinie oddychać i nie powoduje gnicia pędów. Owijamy tylko koronę, zostawiając miejsce na cyrkulację powietrza. W cieplejsze zimy warto kontrolować stan krzewu i na chwilę zdjąć okrycie przy odwilży.
W rejonach o bardzo mroźnych zimach podsypujemy niewielki kopczyk z kory lub kwaśnego torfu wokół bryły korzeniowej. Nie zasypujemy jednak pędów, bo utrudni to ich wiosenne odbicie.
Zobacz także: Jak dbać o lawendę zimą? Kiedy i czym okrywać lawendę przed mrozem
Jak postępować z rośliną uszkodzoną przez mróz
Czasem mimo zabezpieczeń liście lub pędy ulegają uszkodzeniu. Najpierw obserwujemy krzew do wiosny, a cięcie wykonujemy dopiero wtedy, gdy widać, które pędy obumarły. Rododendron potrafi się dobrze regenerować, jednak zbyt wczesne cięcie osłabia go jeszcze bardziej.
Uszkodzone liście brązowieją i odpadają – to naturalna reakcja rośliny. Warto wtedy zadbać o odpowiednią wilgotność gleby i delikatne nawożenie dopiero późną wiosną. Zbyt wczesne nawożenie pobudzi krzew do wzrostu w momencie, gdy wciąż odbudowuje tkanki.
Warto pamiętać, że w tradycji azjatyckiej napary z liści rododendronów uznawano dawniej za roślinne środki ochronne, jednak te zastosowania to element medycyny ludowej, a nie wskazanie medyczne – nie stosujemy ich w ogrodzie ani w domu.
