Polecane odmiany zbóż ozimych – czym kierować się przy wyborze?

Jakie odmiany zbóż ozimych warto wybrać na nowy sezon? Sprawdź, na co zwrócić uwagę przy doborze pszenicy, pszenżyta, jęczmienia i żyta ozimego oraz które cechy odmian mają największe znaczenie w zależności od stanowiska i warunków uprawy.

Wysoki potencjał plonowania jest ważny, ale nie powinien być jedynym argumentem decydującym o wyborze odmiany. To, co bardzo dobrze sprawdza się w jednym gospodarstwie, na innym stanowisku może przynieść znacznie słabszy efekt. Znaczenie mają między innymi rodzaj gleby, przebieg pogody, termin siewu, presja chorób oraz intensywność prowadzenia plantacji.

Dlatego wybierając materiał siewny, warto porównywać nie tylko deklarowany potencjał plonowania poszczególnych odmian, ale również ich zimotrwałość, zdrowotność, odporność na wyleganie i wymagania stanowiskowe. Sprawdzone odmiany zbóż ozimych, w tym pszenicy, pszenżyta, jęczmienia i żyta, można znaleźć w ofercie Superplony. Przed zakupem warto jednak sprawdzić, które z nich najlepiej odpowiadają warunkom panującym w konkretnym gospodarstwie.

Jak wybrać dobrą odmianę zboża ozimego?

Nie istnieje jedna odmiana, którą można uznać za najlepszą dla każdego gospodarstwa. Na żyznych stanowiskach, prowadzonych w technologii intensywnej, można wykorzystać potencjał odmian bardziej wymagających. Na słabszych lub mozaikowatych glebach większego znaczenia nabiera natomiast zdolność roślin do radzenia sobie w mniej korzystnych warunkach.

Przed zakupem materiału siewnego warto zwrócić uwagę przede wszystkim na kilka cech:

• wymagania glebowe – odmiana powinna być dostosowana do klasy i zasobności gleby;
• zimotrwałość – szczególnie istotna w regionach narażonych na silniejsze mrozy i okresy bez pokrywy śnieżnej;
• odporność na choroby – zdrowotność odmiany może ułatwić prowadzenie ochrony plantacji;
• odporność na wyleganie – ważna zwłaszcza przy intensywnym nawożeniu azotowym;
• tolerancja na niedobory wody – coraz istotniejsza przy nierównomiernym rozkładzie opadów;
• jakość ziarna – znaczenie mają m.in. jego wyrównanie, masa tysiąca ziaren czy parametry wymagane przez odbiorcę;
• termin dojrzewania i możliwość opóźnionego siewu – istotne chociażby w gospodarstwach, w których zboża wysiewane są po kukurydzy lub buraku cukrowym.

Dopiero zestawienie tych cech z warunkami konkretnego pola pozwala ograniczyć ryzyko i lepiej wykorzystać potencjał wybranej odmiany.

Jakie odmiany pszenicy ozimej warto rozważyć?

Pszenica ozima pozostaje jednym z najważniejszych zbóż w polskich gospodarstwach. Jednocześnie jej wymagania stanowiskowe są stosunkowo wysokie, dlatego wybór odmiany powinien uwzględniać nie tylko wysokość plonu, ale również przeznaczenie ziarna i możliwości prowadzenia plantacji.

Jedną z interesujących odmian jest Pontiform, łącząca potencjał wysokiego plonowania z dobrymi parametrami jakościowymi. Jej ważnym atutem jest wysoka zimotrwałość, co może mieć szczególne znaczenie po zimach z gwałtownymi zmianami temperatury.

Na stanowiskach, na których okresowo pojawiają się niedobory wody, uwagę zwraca również Pallas. Odmiana jest ceniona za zdolność utrzymywania dobrych parametrów ziarna oraz możliwość uprawy także w mniej optymalnych warunkach.

Rolnicy szukający odmiany elastycznej stanowiskowo mogą natomiast rozważyć Chevignon. Dobrze się krzewi, szybko rozpoczyna wegetację wiosenną i może być wysiewana również po później schodzących z pola przedplonach.

Wśród odmian obecnych na rynku od dłuższego czasu warto wymienić także Kilimanjaro, która łączy stosunkowo niski pokrój z dobrym krzewieniem i stabilnym poziomem plonowania.

Jakie pszenżyto ozime wybrać?

Pszenżyto ozime dobrze wpisuje się w gospodarstwa dysponujące stanowiskami, na których uprawa bardziej wymagającej pszenicy mogłaby być ryzykowna. Poszczególne odmiany różnią się jednak zarówno wymaganiami glebowymi, jak i odpornością na choroby czy porastanie ziarna.

Tadeus to odmiana ceniona między innymi za zimotrwałość oraz odporność na porastanie ziarna w kłosie. Dobrze adaptuje się także do zróżnicowanych warunków występujących w obrębie jednego pola, co jest istotne na stanowiskach mozaikowatych.

Inną propozycją jest Tributo. Wyróżnia się dobrym krzewieniem oraz korzystnym profilem odporności na ważne choroby pszenżyta. Wytwarza również grube ziarno o wysokiej zawartości białka.

Na lepszych stanowiskach można rozważyć SU Atletus, natomiast gospodarstwa, dla których istotna jest zarówno zimotrwałość, jak i jakość paszowa ziarna, mogą zainteresować się odmianą Trapero.

Polecane odmiany jęczmienia ozimego

Jęczmień ozimy pozwala wcześnie rozpocząć żniwa i może osiągać bardzo wysokie plony, ale właściwy dobór odmiany ma duże znaczenie dla powodzenia uprawy. Szczególnie istotna jest zimotrwałość oraz zdolność roślin do szybkiej regeneracji po zimie.

Jakubus jest przykładem sześciorzędowej odmiany o wysokim potencjale plonowania i dobrej zimotrwałości. Jej atutem jest również korzystna zdrowotność, między innymi w odniesieniu do mączniaka czy rynchosporiozy.

Winnie dobrze adaptuje się do zróżnicowanych warunków glebowych i klimatycznych. Mocno się krzewi i tworzy dorodne ziarno, dzięki czemu jest ciekawą propozycją dla gospodarstw szukających uniwersalnej odmiany sześciorzędowej.

Na słabszych stanowiskach można natomiast zwrócić uwagę na Cremonę. Jest to odmiana wcześnie dojrzewająca, przeznaczona przede wszystkim na cele paszowe.

Wśród jęczmieni dwurzędowych interesującym wyborem pozostaje Sandra, która dobrze radzi sobie również na słabszych glebach i wyróżnia się dużą masą tysiąca ziaren oraz dobrą odpornością na wyleganie.

Jakie żyto ozime sprawdzi się na słabszych glebach?

Żyto ozime jest szczególnie istotne w gospodarstwach posiadających gleby lekkie i mniej zasobne. Dobrze wykorzystuje ich potencjał, a odpowiednio dobrane odmiany mogą radzić sobie również w warunkach okresowych niedoborów wody.

Jedną z odmian o szerokich możliwościach wykorzystania jest KWS Dolaro. Łączy wysoki potencjał plonowania, dobrą zdrowotność oraz odporność na wyleganie i może być uprawiana zarówno na lepszych, jak i słabszych stanowiskach.

KWS Erebor wyróżnia się krótką słomą i bardzo dobrą odpornością na wyleganie. Jest to ważna cecha w intensywnie prowadzonych łanach, w których wraz z wysokim nawożeniem wzrasta ryzyko położenia roślin.

Na stanowiskach narażonych na okresowe niedobory wody interesującą propozycją jest KWS Serafino, natomiast na słabszych i bardziej wymagających glebach warto rozważyć również odmianę Tur, która dobrze toleruje mniej korzystne warunki stanowiskowe.

Nie wybieraj odmiany wyłącznie na podstawie wyniku plonowania

Wysoki wynik osiągnięty przez odmianę w jednym sezonie może przyciągać uwagę, ale nie daje gwarancji powtórzenia takiego rezultatu w kolejnym roku. Warunki pogodowe podczas jesiennych wschodów, przebieg zimy, dostępność wody wiosną czy presja chorób potrafią znacząco zmienić sytuację na plantacji.

Dlatego warto patrzeć na odmianę szerzej i sprawdzić, czy jej mocne strony odpowiadają warunkom konkretnego gospodarstwa. Na jednym polu najważniejsza będzie tolerancja na słabsze stanowisko, na innym odporność na wyleganie, a jeszcze gdzie indziej wysoka zimotrwałość albo możliwość późniejszego siewu.

Dobrym rozwiązaniem może być także wysiew kilku odmian o nieco innych cechach. Pozwala to częściowo rozłożyć ryzyko związane z pogodą i różnicami stanowiskowymi, a jednocześnie w praktyce sprawdzić, które odmiany najlepiej odpowiadają warunkom danego gospodarstwa.

Artykuł sponsorowany

 

Dziękuję za przeczytanie mojego artykułu do końca 🙂 Podobał się? Dodaj Rosliny.Poradzimy24.pl jako ulubione źródło w Google!